میلاد بانو زینب (س) و روز پرستار گرامی باد/پرستاری فراتر از حرفه و فقط عشق و تعهد است

یادداشت سردبیر موج برنا _ میلاد بانو زینب (س) و روز پرستار مبارک .
فلسفه عاشورا و حمایت از نهضت عاشورا روایتی بزرگ است که پس از اتمام آن توسط راوی نهضت کاروان کربلا موجب رسوایی یزید و یزیدیان شد و به دنبالش پرستاری و مراقبت از کاروانیان موجب شد تا ولادت این بانو روز پرستار را مزین کند .
حقیقت شغل پرستار فراتر از آنچه امروز نه در ایران در جهان می بینیم بوده است . در وافع تا یک دهه قبل مدرک ملاک پرستار و پرستاری نبود و یک حس نوعدوستی بود و فراتر از شغل به آن دیده می شد .
پرستاری مثل خیلی از مشاغل عشق است و احساس مسئولیت مثل یک مجری تلوزیون که به لحظه و پس از شنیدن خبر فوت یا کسالت عزیزش علی رقم فرو ریختن افکار ، اما باید برای پخش زنده مهیا شود و طوری نشود مخاطب آزارده خاطر شوند .
مثل یک مدیر که باید با همان مشکلات بر سر حرفه و کارش حاضر شود و احیانا این موضوع خللی در تصمیماتش ایجاد نکند .
مثل یک مسئول روابط عمومی که باید علی رقم مشکلاتی که گفته شد میزبان یک نشست رسمی باشد ، حتی برای یک رویداد لبخند بزند و تا پایان کار و ارسال خبر مراقب احوالش باشد .
اما پرستار جدا از کار روتین که اصطلاحا وظیفه است در منزل هم باید مادر خوب ، سرزنده و فعالی باشد ، یک همسر و یک خواهر و یک همسایه که با هر سازی سازگار باشد .
مثلا خیلی زشت است اگر خان عمو آمپول داشته باشه بگوید :
خسته ام ….
، یا دایی جلال که زکام ندارد و باورش نمی شود آلارژی است باید پای حرف او بنشیند ، هرچند در مسیر خانه است اما باید جواب ناپرهیزی خاله شکوه را هم بدهد ، نزدیک خانه باید پای درددلهای ناصرخان بنشیند ، ناصرخان دوست گرمابه و گلستان پدر که حالا آلزایمر او را دچار تکرار کرده و پرستار قصه ما تنها شنونده محبوب و صبور اوست و بالاخره بعد از اینهمه گذر ، البته که مهم نیست که شیفت ساعت ۳ تمام شده و به خاطر همین درخواستهای ساده ساعت به ۶ غروب رسیده و همچنان به خانه نرسیده است .
از همه این احوال بگذریم لبخند یاسمین که چند روز پیش همین خانم پرستار به دادش رسید و در کمال آرامش سرمش را وصل کرد به قول خانم پرستار به یک دنیا می ارزد ، خداقوت پرستار ….
پرستارهای زندگی را از یاد نبریم
اما یادی کنیم از پرستارهایی که خیلی وقتها از یاد می روند ، جدا از پرستارهای واقعی و اجتماعی ، کسانی هستند که پرستار آفریده می شوند و سلامت افراد دغدغه آنه شده ،
مثل مادر که از فرزندش پرستاری می کنه و یا بلعکس ، خواهری که از برادر و بلعکس ، آنهایی ‌که مهر و مهرورزی را یاد می دهند و پرستاری خصلتشون روز پرستار بر شما هم مبارک
اما پرستاری از یک جانباز هم شرایط خودش را داره ، همسران و فرزندان جانبازان از یک ترکش کوچک و مثلا ساده که هر چند وقت یکبار خودی نشان می دهد تا شیمیایی و اعصاب و روان و نخاع که هر روزش حکایت صد مثنوی است .
پرستاری از یک بیمار آلزایمری که خاطره ها برایش محو شدن هر روز با پرستار و مراقبش حکایت دارد ، اما نبود یک ساعته او را حس می کند .
پرستاری از یک معلول هر دو رنج می کشند ، یک ضایعه نخاعی که خدا می داند و بس ….
شگفت این زمانه اینکه یاد خودمان و اطرافیانمان باشیم و هر کاری می کنیم خاطره ای بشه که تو قلب ما جا بشه خلاصه و بماند بعنوان یک راز و فقط به یک چیز فکر کنیم خدمتمون بی منت و خودمان و خدای خودمان بدانیم .